Zaczynałam ten wpis już milion razy. Myślałam od nim od baaardzo dawna. No i w końcu się zdecydowałam.

Bardzo dziękuję każdemu kto tu zaglądnął, tym bardziej każdemu kto zostawił dobre słowo:-). Cały okres pisana bloga to była fantastyczna przygoda i ciesze się, że mogłam tez poznać Wasze domy i Was. Mam nadzieje na utrzymanie kontaktu drogą mailową(asieq na onecie; tradycyjny adres z pocztą po małpie - kto jeszcze nie ma;-)). A i zaglądać do Was też na pewno będę.

Nadal uważam, ze Mama Pietruszki i Zochacza powinna wydać opisane przygody swoich dzieci(znam dobrego wydawcę!!!). Niezmiennie dodają mi energii zapiski Magbi, Mamy Zochulka i Martulka i Dsmiatek - Wasza codzienność to takie moje małe święto, zaglądam do Was zawsze gdy mi źle, jesteście niesamowite!!!!. Rozbawiają i uwodzą swoją trafnością spostrzeżenia Wiklasi - Tobie kłaniają się moje szare, w podzięce za pobudzanie. Zawsze z przyjemnością zaglądam do Nastusi i zaczytuje się w historiach o Maleńkiej oraz trzymam kciuki za Okruszka. Mała Mi i Panna Migotka w opisach Ange wciąż mnie rozczulają i też pamiętam o "groźbie" odwiedzin - złożonej przecież już dawno temu. Mikołaj - cóż Mikołaj absolutnie zawsze powala mnie na kolana:-) a piosenka "kochasz mnie - a ja Cie" - ciągle mi chodzi po głowie ale tylko w Waszym wykonaniu. Kibicuje Mamiemyszora żeby wedle obietnicy pisała bo zaglądanie do jej domu to przyjemność - szczególnie gdy zabarwiona jest tym fantastycznym poczuciem humoru.. Podglądam dzielną Angus i cieszę się każdym odkryciem jej Bąbli, wciąż trzymam kciuki i podsyłam energię:-). Liczę, że Mamosfera znów zacznie pisać - bo jej uwagi były bezcenne. Czekam też wieści od Niki(w pudle gitary).

Ach i niedawno odkryłam Podmiot Lityczny:-)  - też zaglądam z ciekawością.

Ja wracam do zaniedbanego mocno pisania "analogowego"  - Dziewczynki mają swoje własne i osobiste (przygotowane i wykonane osobiście przez Chrzestnych) zeszyciki, które podczas pisania bloga były uzupełniane zdecydowanie zbyt rzadko.

Będę też obecna na "sąsiedzkiej twórczości" - o którą na szczęście nie muszę dbać sama:-)- więc znikam tylko częściowo;-)

A dlaczego.. długo by wyjaśniać i pewnie to nie miejsca na takie wynurzenia. Po prostu nadszedł czas:-)